Wiem, że ostatnimi czasy rzadko bloguję… nadmiar pracy i nadmiar lenistwa wakacyjnego – a ta mieszanka potrafi unieruchomić.
Tak czy owak poddaję ocenie skrócony materiał plenerowy Agnieszki i Michała – wszystkie zdjęcia zrobione w centrum Warszawy.

Jak część z Was zapewne wie jestem miłośnikiem tego co Szkoci nazywają wodą życia, czyli whisky. Dotychczas miałem okazję pić najróżniejsze whisky i bourbony ze Szkocji, Irlandii, Kanady, Stanów Zjednoczonych, Polski czy nawet Japonii. Spróbowałem kilkudziesięciu blendów i bourbonów, aż przyszedł czas na whisky słodową, czyli whisky destylowaną wg starych receptur i wyłącznie ze słodu jęczmiennego. No i muszę się Wam przyznać, że wpadłem na dobre. Zacząłem poznawać różne odmiany, czytać o regionach w jakich whisky jest destylowana, no i co najfajniejsze – zacząłem poznawać destylarnię za destylarnią pijąc najróżniejsze destylaty od 3-letniego aż do 35-letniego. Każdy jeden skrupulatnie rejestruję opisując kolor, zapach, konsystencję, smak i wrażenia. Dla jednych może się to wydawać absurdalne, dla mnie to świetna zabawa i pasja. Dzisiaj mam swój mały jubileusz – właśnie degustuję setną whisky słodową. Mając świadomość, że zbliżam się do rocznicy, jakiś czas temu uznałem, że ta setna whisky będzie czymś nowym i niekoniecznie tym co sprawdziłem i lubię najbardziej, czyli dymną whisky z wyspy Islay przepełnioną torfem, jodyna i akcentami morskimi.
Tych destylatów piłem naprawdę dużo i niemalże każdy mnie zachwycił. No więc poszukałem nieznanego i znalazłem. Moją rocznicową whisky jest Amrut Fusion /50%/, czyli whisky indyjska, która podbiła serca samych Szkotów. Powiem tylko tyle, że jest świetna i w pełni zasłużyła na swoją chwałę.

Wasze zdrowie!

Pomimo, że jesteśmy w trakcie sezonu ślubnego, ja po dłuższej przerwie powracam do blogowania prezentując jedną z majowych firmówek.
Dzisiaj Polska Izba Druku i coroczna Gala Złotego Gryfa.
Atmosfera jak zawsze gorąca, świetna organizacja, występy, nagrody, dyplomy i fantastyczna zabawa. W środku ja inwigilujący bawiących się gości.
Miłego oglądania – z pozdrowieniami dla motywującej mnie do publikowania Dominiki.